بیماری طحال مرمری در قرقاول

يكي از مهمترين مسائلي که در پرورش همه پرندگان اهمیت دارد و به عنوان اساسی ترين روش هاي پيشگيري از بيماري ها محسوب می شود، رعايت اصول بهداشتی در مراکز پرورشی است. البته مسائل دیگری هم وجود دارد که به نوبه خود تشدید کننده بسیاری از عوامل بیماری زا هستند مثل :

  1. جیره های غذایی که به صورت کاملا غیر بهداشتی ذخیره سازی می شوند.
  2. نگهداري از قرقاول هایی غیر هم سن در یک محل
  3. استفاده از آبخوری و دانخوری هایی که تعویض و یا ضد عفونی نمی شوند.
  4. خرید جوجه مولد هایی که در مزارع قبلی به برخی از بیماری ها گرفتار شده اند.
  5. خرید مولدین تخمگذار بیمار
  6. خرید تخم های نطفه دار که مبتلا به بیماری های گله مادرند.
  7. وجود برخی از انگل ها در داخل بستر
  8. وجود تخم های فاسد که هنوز از آشیانه ها جمع آوری نشده است.
  9. حضور حشرات، جانوران موذی و حیوانات ولگرد مثل گربه ها و سگ ها در اطراف مزارع پرورشی
  10. استفاده از ماشین آلات و دستگاه های جوجه کشی دست دوم
  11. تهویه نامطبوع و عدم وجود عایق های حرارتی مناسب در سوله های پرورشی
  12. تراکم بیش از حد پرندگان در کنار یکدیگر

اما عدم رعایت نکات بهداشتی اصلی ترین عامل برای شیوع انواع بیماری هاست.

بیماری طحال مرمری یکی از بیماری های پیشرفته در ریه های پرندگان است که مهمترین دلیل آن وجود شرایط نامساعد بهداشت و آلوده بودن کف بستر به فضولات پرندگان است و بیشتر جوجه های نابالغ 2 الی 8 ماهه به آن مبتلا می شوند که نتیجه آن متورم شدن طحال به صورت غیر طبیعی با رگه های خاکستری رنگ که ظاهر طحال را به شکل سنگ مرمر نشان می دهد و در نهایت به خفه شدن و مرگ آنها منتهی می شود.

انتقال بیماری:  یک سری از ویروس های خیلی کوچک(۹۰–۱۰۰ نانومتر)، با  DNA دو رشته‌ای وجود دارد که به آنها آدنو ویروس گفته می شود که وقتی بستر مناسبی پیدا کنند، به غشاء بیرونی سلول های  طحال می چسبند. آدنوویروس ها خیلی زود رشد کرده و ریه ها را دچار عفونت می کنند و نسبت به بسیاری از ضد عفونی کننده ها و آنتی بیوتیک ها نسبتاً مقاومت بیشتری دارند. مادامی که بستر مرطوب باشد ویروس های بیماری زا صد در صد دوره مقاومتی بیشتری برای زنده ماندن خواهند داشت و معمولا از طریق پرسنل یا تجهیزاتی که آلوده به مدفوع عفونی هستند، در گله شایع می شوند. هر پرنده ای که بیمار شده با دفع فضولات خود باعث گسترش سریع ویروس به سایر پرندگان می شود.

درمان بیماری:  سرعت رشد این بیماری انقدر سریع است که تقریبا می توان گفت هیچ راه درمانی ندارد مگر اینکه، قرقاول های مبتلا  را جدا کنید و آنتی بیوتیک ها و یا واکسن این بیماری را در آب آشامیدنی تمیز بریزید و به خورد پرندگانی که هنوز بیماری در آنها شدت نگرفته است، بدهید.

راه های پیشگیری: جهت پیشگیری از بروز این بیماری سرکشی مداوم گله های پرورشی، رعایت اصول بهداشتی و در اختیار گذاشتن آب  تمیز و عاری از میکروارگانیسم های باکتریایی ضروری است. مواد غذایی باید عاری از هر نوع رطوبت و کپک زدگی باشد. مراقب تجمع و ازدحام غیر طبیعی آنها باشید چون وقتی گله گرفتار شود عملاً به خاطر سرعت انتقال و  پراکندگی زیاد ویروس ها در کف بستر غیر ممکن خواهد بود.

بیماری طحال مرمری در قرقاول
3 (60%) 2 votes
دیدگاه‌ها 0

*
*