معرفی نژاد شترمرغ گردن آبی

شترمرغ گردن آبی

شترمرغ گردن آبی

در سال 1374 برای اولین بار شترمرغ های کانادایی که به شترمرغ های گردن آبی هم مشهور بودند وارد ایران شدند. شترمرغ های کانادایی از نظر زیست محیطی هیچ تعلقی به کشور کانادا نداشتند فقط به خاطر اینکه  از این کشور وارد ایران شده بودند به آنها شترمرغ های کانادایی می گفتند. کسانی که وارد کننده این نژاد بودند، به کار پرورش و نگهداری از مولدین این نژادها مشغول شدند.

نژادهای مختلفی از شترمرغ ها در ساسر دنیا پراکنده شد است که مهمترین آنها که به صورت صنعتی پرورش داده می شوند عبارتند از:

  • شتر مرغ بومی آفریقا که انواع گوناگونی دارند و به نام های گردن آبی، گردن قرمز، گردن سیاه هم مشهور هستند.
  • شتر مرغ بومی استرالیا به نام امو و کیساوری
  • شتر مرغ بومی آمریکای جنوبی به نام ریه
  • شتر مرغ بومی نیوزلند به نام کیوی

با توجه به تحقیقاتی که توسط تیم پژوهشی اندیشه سبز صورت گرفته است، مناسب ترین گونه ای که در ایران مورد توجه بسیاری از پرورش دهندگان است، پرورش شتر مرغ های گردن آبی آفریقایی است که در این مقاله راجع به خصوصیات آن مفصلا شرح خواهیم داد.

 

شترمرغ های گردن آبی آفریقایی

بزرگترین گونه ای که از  شترمرغ ها بر روی زمین وجود دارد، شترمرغ های بومی قاره آفریقا هستند که در سه گونه متفاوت به نام های گردن آبی، گردن قرمز و گردن سیاه وجود دارند. این شترمرغ ها برای تهیه گوشت، تخم، پر و پوست جزو ارزشمندترین نژاد ها به شمار می  روند که در بین آنها، شترمرغ های گردن آبی از هر نظر برای پرورش مناسب هستند چون نه تنها گوشت زیادتری دارند بلکه بدن آنها در برابر هر نوع شرایط آب و هوایی، آنقدر مقاوم است که می توان گفت قدرت سازگاری شان در برابر خشکسالی و شرایط سخت منطقه ای تحسین برانگیز است.

 

 شکل ظاهری شترمرغ های گردن آبی

شترمرغ ها به عنوان اولین پرنده عظیم الجثه در بین پرندگان شناخته می شود . قد شترمرغ های گردن آبی نر از نوک پا تا تاج به 2.5 متر می رسد و وزنی برابر با 150تا 175 کیلوگرم دارند. پوشش بدن شترمرغ های گردن آبی  از پرهای سیاه تشکیل شده است ولی پرهای بال و دمش که بلندترست به رنگ سفید است. آنها در 2.5 سالگی به سن بلوغ می رسند و تا پایان بیست سالگی می توان از این پرنده ها جوجه گیری کرد.

رنگ بال و پر ماده های گرن آبی هم خاکستری متمایل به قهوه ای است. آنها گردنی دراز اما سرهای های کوچکتری دارند. در فصل تخمگذاری هر پرنده ماده قادر است 40 عدد تخم بارور تولید کند که بعد از گذشت 42 روز به جوجه تبدیل می شود پس نتیجه می گیریم که اگر یک دوره استراحته دوماهه داشته باشند و از نظر بهداشتی و تغذیه، سلامت آنها تضمین شده باشد، در طول سال 120 عدد تخم نطفه دار، شرایط تبدیل شدن به جوجه را خواهد داشت.

 

چرا پرورش شترمرغ های گردن آبی مناسب ترین گزینه برای پرورش هستند؟

شترمرغ های گردن آبي قد کوتاه تری نسبت به سایر نژادهای خود دارند ولی میزان تخمگذاری و باروری تخم های آنها  بیشتر از نژادهای دیگر است همچنین، مقدار گوشتی که از این نژادها به دست می آید، سنگین تر و حجیم تر است.

از طرفی کیفیتی که در پوست شترمرغ های گردن آبی آفریقایی وجود دارد در بین صنعتگران چرم بسیار ارزشمند تر از پوست های دیگر است حتی روغنی هم که   لاشه شترمرغ به دست می آید، طبق توصیه پزشکان ، خاصیت جوان سازی دارد و هم اکنون جزو گرانترین روغن های آرایشی به شمار می رود.

 

مهمترین دلایلی که پرورش دهندگان را به کار پرورش و نگهداری از شترمرغ ترغیب می کند، عبارتند از:

  • گوشت بسیار سالم و کم چربی دارد.
  • گوشتی که از این پرنده به دست می آید چند برابر بیشتر از گوشت گاو است.
  • پوست آن در تولیدت صنایع چربی ارزش فوق العاده ای دارد.
  • چشم و بسیاری از اندام های آن قابل پیوند زدن به انسان است.
  • فروش روغن شتر مرغ برای درست کردن کرم های آرایشی گران قیمت.
  • فروش پرهای آن به قیمت بسیار بالا

 

شرایط جفتگیری شترمرغ های گردن آبی

زمانی که نرها از نظر روحی در شرایط جفتگیری قرار می گیرند، پوست گردن، ساق پا و منقارشان  که آبی رنگ است، تغییر رنگ می دهد و به قرمزی می رود.  شرایط روحی و رفتاری آنها در فصل جفت گیری بسیار تهاجمی است و در نزدیک شدن به آنها، باید مراقب بود چون ممکن است ضربات مهلکی را وارد کنند.

معرفی نژاد شترمرغ گردن آبی
5 (100%) 2 votes
دیدگاه‌ها 0

*
*