بیماری آنفولانزای در شترمرغ ها

بیماری آنفولانزای در شترمرغ ها

آنفلوآنزای پرندگان یکی از بیماری های تنفسی است که از طریق ویروس تیپ  A وارد بدن آنها شده و ایجاد بیماری می کند. هر پرنده ای ممکن است در معرض مبتلا شدن به این بیماری قرار بگیرد یعنی فرقی نمی کند که پرنده در مزارع پرورشی یا مزارع روستایی باشد زیرا ناقل بیماری می تواند، یک پرنده مهاجر باشد که از محدود مزارع در حال رد شدن است.

به جرات می توان اذعان داشت که؛ آنفولانزا در بین پرندگان، مخصوصا شترمرغ ها، جزو خطرناک ترین بیماری هاست که اگر پیشگیری های لازم از طرف پرورش دهندگان اعمال نشود، می تواند به یک بیماری کشنده تبدیل شود و از آنجایی که چراگاه های شترمرغ ها در فضای باز است، بیشتر در معرض این بیماری قرار می گیرند.  اثرات سوء این بیماری عبارتند از :

عدم رشد، کاهش تخمگذاری، مشکلات تنفسی، لاغری شدید پرندگان مبتلا، افسردگی شترمرغ های بالغ،  اسهال سبز رنگ و در نهایت که وضعیت جسمی پرنده در شرایط حادی قرار بگیرد به مرگ آن منتهی خواهد شد.

علائمی که بعد از کالبد شکافی رویت می شود شامل التهاب، پرخونی  و لکه لکه شدن کبد،

خونریزی شدید در قسمت  پانکراس، ذات الریه، لخته شدن خون در میان بافت های شش ها، پرخونی در روده کوچک،  کلیه های ملتهب و رنگ پریده ، تجمع ادرار و مدفوع سبز رنگ در میزنای و بسیاری از موارد دیگر نشان دهنده شکل حاد بیماری است.

چرا شتر مرغ ها بیشتر در معرض مبتلا شدن به بیماری هستند؟

این سوالی است که می تواند ذهن بسیاری از شما خوانندگان را به خود مشغول کند و پاسخ من به این سوال، شرح شرایط  پرورش شترمرغ ها در چراگاه های است به فضای باز منتهی می شود و مساحت نسبتا بزرگتری دارند. حصار کشی تمام مزرعه نیاز به سرمایه دارد که ممکن است برای بسیاری از کسانی که در ابتدای این حرفه هستند کمی غیر عملی باشد ناگفته نماند که حتی در بعضی از مزارع، با وجود توری های حصار کشی، باز هم نمی توان از ورود جوندگان و پرندگان کوچک جلوگیری کرد چون آنها به راحتی می توانند از این مرزها عبور کنند و نقش مهمی در انتقال بیماری به سایر گله را داشته باشند.

در مان بیماری آنفولانزا در شترمرغ

در مان بیماری آنفولانزا در شترمرغ

درست است که هنوز درمان خاصی برای رفع کامل این بیماری شکل نگرفته است و این به خاطر سویه های متفاوت آنفولانزا ست که حتی با انجام برنامه های واکسیناسیون هم، نمی توان آن را کنترل کرد ولی با بکارگیری روش های طبیعی و رعایت اصول بهداشتی می توان تا حدودی از شدت بیماری کاست. اعمال روش های پیشگیری، ضد عفونی کردن محل زندگی پرندگان و در امان نگه داشتن آنها از ویروس های ناقل بیماری، تاثیرات مثبتی در عدم انتشار آنفولانزا به سایر پرنده ها خواهد داشت.

اقدامات لازم و اساسی برای کنترل بیماری آنفولانزا

  1. مزارع پرورشی را در جایی بنا کنید که دور از هر برکه و یا جویباری باشد تا مورد توجه پرندگان آب دوست که می توانند ناقل بیماری باشند قرار نگیرد.
  2. هر سوراخی که باعث نفوذ پرنده و یا جوندگان را به داخل مزارع آسان می کند، مسدود کنید.
  3. پارگی توری حصارها را تعمیر کنید.
  4. از ذخیره طولانی مدت خوراک شترمرغ ها بپرهیزید چون نه تنها نگهداری آنها در طولانی مدت باعث نفوذ باکتری های بیماری زا می شود بلکه ممکن است جوندگانی هم این انبارهای غلات را شناسایی کنند و غذای خود را از آنجا تامین کنند.
  5. برای تغذیه شترمرغ ها از خوراک های ریز استفاده نکنید مخصوصا در فضای باز چراگاه ها چون باعث ورود پرندگانی مثل کلاغ ها ، گنجشک ها و سایر پرندگان موذی می شود.
  6. به هیچ پرنده ای اجازه لانه سازی در محدوده مزرعه  و ساختمان های احداث شده را ندهید.
  7. حتما همه شترمرغ ها را بر اساس شرایط سنی از یکدیگر تفکیک کنید.
  8. گله مادر باید از سایر گله ها دور باشد.
  9. بدون شناخت قبلی و انجام بررسی های لازم اقدام به خرید گله جدید نکنید.
  10. محض احتیاط هر گله را که به تازگی خریداری کرده اید در جای دیگری به مدت یک ماه قرنطینه کنید تا مطمئن باشید که به هیچ بیماری خاصی مبتلا نیست.
  11. هیچ مولد و یا جوجه ای را از مزارعی که قبلا با بیماری آنفولانزا درگیر بودند به گله اضافه نکنید.
  12. از ذخیره تخم هایی که تا حدی در  تشکیل رنگدانه هایشان مشکل ایجاد شده است بپرهیزید چون ممکن است پرنده مادر به صورت پنهانی با ویروس آنفولانزا درگیر شده باشد.
  13. از آنجائی که ویروس آنفولانزا  از شترمرغ های ماده به جنین و دیگر تخم های مجاور در داخل دستگاه جوجه کشی سرایت می کند، هرگز چنین تخم های مشکوک را وارد دستگاه های جوجه کشی نکنید.
  14. هر وسیله ای که از مزرعه خارج و یا وارد  می شود باید با روش های کاملا اصولی ضدعفونی شوند.
  15. گودالی عمیق دفن کنید. کف و دور تا دور آن را آهک بریزید سپس فضولات پرندگان مبتلا را در داخل گودل ریخته و مجددا روی آنها آهک بریزید تا کاملا از بین برود.
  16. لاشه پرندگان بیمار را بسوزانید و لاشه سوخته را در گودالی عمیق دفن کنید.
  17. هر کارگری موظف به پوشیدن لباس و چکمه های مخصوص است. دوش قبل از شروع کار و بعد از پایان کار امری ضروری و واجب الاجراست.
  18. عبور کردن کارگران از حوض های ضدعفونی کننده برای ورود به هر نقطه از محل تاسیسات لازم است.
  19. هر چند وقت یکبار از دامپزشک مخصوص بخواهید که گله را معاینه کند.
  20. پرندگان بیمار را از همدیگر جدا کرده و در جای دیگری به صورت کاملا قرنطینه از آنها نگهداری کنید.
Rate this post
دیدگاه‌ها 0

*
*